Paranormaal index
Intuïtie
Helderhoren
Heldervoelen
Helderzien
Meditatie
Stemmen horen
Helpers
Healing
Visualisatie & Zelfhulp
Kinderen & Gaven
Bewust Ademhalen
Gewoon Paranormaal
Spiritueel Leven
Paranormale Hulp
Gedachtekracht
Collectief Bewustzijn
Leren Afsluiten
Hiernamaals
Energieën
Energetisch Evenwicht
Gaven & Psyche
Zelfbewustzijn
Innerlijke Processen
Zingeving & Geluk
Innerlijke Processen
Kinderen met een bijzondere begaafdheid kunnen in de knel komen doordat zij zichzelf te snel aanpassen aan de vaak onbewuste wensen van ouders. Daardoor verdringen zij hun eigen behoeften en verlangens en ontwikkelen een 'vals zelf', dat een vrij contact met het 'ware ik' in de weg staat.
Bestel bij bol.com »
Ons gedrag wordt voor een groot deel bepaald door de reflectie die we krijgen van anderen.
Zeker de reflectie die we krijgen in onze kinderjaren, met name van onze ouders, bepaalt voor een groot deel onze interpretatie van onszelf en de mate waarin we zelfvertrouwen hebben.
De reflecties die onze ouders naar ons toe hebben kennen weer hun oorsprong bij hoe zij zijn behandeld in hun jeugd.
Zo kan het gebeuren dat ouders met weinig zelfvertrouwen vaak ongewild dat van hun kinderen gaan ondermijnen.
Dit soort processen zijn enorm sterk en dragen we vaak ons leven lang met ons mee.
Vooral (hoog)sensitieve kinderen en kinderen met een paranormale gave hebben een extra gevoeligheid gebukt te gaan onder dit soort reflecties.
We zijn geneigd te geloven wat ouders op ons projecteren en de eventuele onzekerheid die hieruit voortvloeit dragen we naar buiten toe uit.
Hierdoor hebben ook andere mensen eerder de neiging je te ondermijnen waardoor de toch al aanwezige onzekerheid ook nog eens negatief bevestigd wordt.
Het is niet eenvoudig los te komen van de rol die je van huis uit hebt mee gekregen.
Als een kind vooral gewaardeerd werd door zijn zorgzame aard zal het later in zijn leven makkelijker zorg dragen voor anderen om diezelfde erkenning te krijgen.
Omdat daar tenslotte altijd aandacht voor was is het een rol die iemand meer geneigd is in latere relaties aan te nemen.
Wanneer iemand in zijn kinderjaren altijd in conflicten bemiddelde en daar erkenning voor kreeg zal diegene in zijn latere leven het eerder als een opdracht opvatten om te zorgen dat er geen conflicten ontstaan.
Het is heel logisch om erkenning en waardering te zoeken voor datgene dat altijd is aangemoedigd en geprezen.
Iedereen heeft die erkenning, liefde en waardering voor de positie die hij inneemt nodig om zich geliefd en op zijn plek te voelen.
Soms kan het zijn dat iemand hierdoor op een onprettige manier aanloopt tegen de beperkingen van dit patroon.
Mensen kunnen zich stuklopen op datgene waarvan ze denken dat het hun taak, plicht of verantwoordelijkheid is.
Deze mensen zijn dan gevoeliger opgebrand te raken.
In dit soort gevallen kan het goed zijn je te bedenken dat je niet je taak bent maar dat je een ongezegde opdracht uitvoert en dat die wel eens ver van wat je eigenlijk zou willen af kan liggen.
Met name mensen bij wie een paranormale gave sterk vertegenwoordigd is hebben door de extra antenne die ze bezitten meer kans zich te veel verantwoordelijk te voelen voor het welzijn en functioneren van andere mensen.
Dit is vaak gelegen in het feit dat ze ook meer signalen oppikken van mensen en zonder woorden begrijpen wat iemand nodig heeft, wanneer iemand verdriet heeft of ergens mee zit.
Het zou goed zijn je te bedenken dat niemand meer verantwoordelijk is dan een ander.
Iedereen heeft in de eerste plaats verantwoordelijkheid voor zichzelf en het eigen welzijn.
Pas als dat in orde is kan er in de juiste balans aandacht zijn voor een ander.
Het is dus niet fout af en toe voor jezelf te kiezen.
Door voor je eigen welzijn te kiezen, kies je ook voor het welzijn van anderen.
Door het ontmantelen van de kracht die uitgaat van de reflectie die je ontvangt van anderen kom je dichter bij je eigenlijke "zijn".
Door verwachtingspatronen en de daaruit voortvloeiende problemen en opdrachten die je jezelf aan de hand daarvan stelt dwaal je steeds meer af van wat je zelf wenst en nodig hebt.
Mensen weten vaak niet (meer) wat hun eigenlijke wensen en behoeften zijn en gaan hierdoor helemaal op in het verwachtingspatroon van de omgeving.
Het lastige hieraan is dat wanneer je aanneemt dat je een bepaalde rol hebt in het leven en die ook geneigd bent aan te nemen, mensen vanzelf gaan verwachten dat je die rol ook vervult.
In dat opzicht creëer je weer een situatie in latere relaties waarin precies dezelfde verwachtingen op je rusten.
De reflecties uit onze jongere jaren leven zo voort in latere relaties waardoor er een bevestiging ontstaat van je aangenomen rol.
Het boek "Het drama van het begaafde kind" laat haarscherp zien hoe (ongezegde) verwachtingspatronen uiteindelijk kunnen leiden tot een verwijdering van het "zelf".
Het is dan ook niet verwonderlijk dat de subtitel van dit boek "op zoek naar het ware zelf" is.
Ik kan iedereen aanraden, die zich herkent in dit soort tendensen en patronen en die ook paranormaal begaafd of (hoog)sensitief is, dit boek eens te lezen!
© Stichting Paranormaal Adviespunt