|
Paranormaal index Intuïtie Helderhoren Heldervoelen Helderzien Meditatie Stemmen horen Helpers Healing Visualisatie & Zelfhulp Kinderen & Gaven Bewust Ademhalen Gewoon Paranormaal Spiritueel Leven Paranormale Hulp Gedachtekracht Collectief Bewustzijn Leren Afsluiten Hiernamaals Energieën Energetisch Evenwicht Gaven & Psyche Zelfbewustzijn Innerlijke Processen Zingeving & Geluk ![]() |
Gaven & Psyche |
Sommigen hebben een gevoeligheid waardoor ze pijnen van anderen overnemen, vermoeid raken op plaatsen waar veel mensen zijn of waar elektronische apparatuur staat. Dit boek biedt praktische en eenvoudige hulpmiddelen om je hiervoor te leren afsluiten. Bestel bij bol.com » |
![]() Wat wij vaak horen is dat hoogsensitieve mensen en mensen die een buitenzintuiglijke waarneming hebben gevoeliger zijn voor het oppikken van emoties, gevoelens en sferen en zo meer open staan en zwaarder belast worden dan mensen die deze intuïtieve aanleg niet zo sterk hebben. Deze extra waarnemingsvormen kunnen verwarrend zijn doordat het meestal iets is dat niet toetsbaar is aan de omgeving die vaak niet met zo’n extra waarnemingsvorm behept is. Vaak worden de mooie kanten van deze extra waarnemingsvormen belicht maar het heeft ook wel degelijk een keerzijde. Mensen die een vorm van buitenzintuiglijke waarneming hebben, en dus met een meer ontwikkelde intuïtie, zijn vanzelfsprekend ook gevoeliger en ontvankelijker. Kinderen onder de vijf à zes jaar zijn veelal gevoelig voor buitenzintuiglijke waarnemingen. Wanneer kinderen dingen zeggen, voelen, zien of horen die ouderen niet kunnen toetsen, wordt dit vaak met kinderlijke fantasie verward. Voor een kind zijn deze waarnemingen heel normaal maar wanneer het kind merkt dat het niet sociaal wenselijk is over dingen te praten die niet algemeen gedragen en opgemerkt worden, zal het proberen zich er voor af te sluiten. Misschien is het wel het feit dat wij hier in het westen niet voldoende open staan en normaal reageren op iemand met een paranormale gave dat hier het knelpunt is. Er zijn landen waar niet raar wordt opgekeken als mensen buitenzintuiglijke waarnemingen hebben. Men werkt daar zelfs mee en helpt zo mensen. Het maakt onderdeel uit van de cultuur. Het is daar algemeen geaccepteerd waardoor het niet snel gek wordt gevonden als iemand iets ziet wat een ander niet ziet. Het feit dat het bij ons "nuchtere westerlingen" niet sociaal geaccepteerd is, zorgt er voor dat we onze kinderen opvoeden met de insteek "doe maar normaal dan doe je al gek genoeg". Een normaal onderdeel van het mens zijn, intuïtief gevoelig zijn, wordt hier dan al vroeg beperkt en door de opvoeding aan banden gelegd. Hoe vaak komt het niet voor dat een kind bepaalde mensen wel een handje wil geven en op weer anderen angstig reageert. De intuïtie van het kind vertelt hem dat hij even de kat uit de boom wil kijken of dat het zich niet prettig voelt bij iemand en handelt daar naar. Misschien voelen ze verdriet, pijn of angsten bij die persoon waar ze dan liever niet te dicht bij komen. Ouders voelen zich uiteraard in zo’n situatie beschaamd en zeggen het kind dat het zich niet zo moet aanstellen en netjes een handje moet geven. Het kind zal merken dat de intuïtie volgen en doen wat het prettig vindt en niet doen wat onprettig voelt niet handig is in deze maatschappij. Het zal zich afsluiten van zijn bron en meedoen en handelen zoals van het kind verwacht wordt. Meestal is het dan gedaan met de buitenzintuiglijke waarnemingen van het kind. Bij sommige kinderen is het zo sterk aanwezig dat het vaak bij meisjes op ongeveer 13-jarige leeftijd toch nog de kop opsteekt en bij jongens gebeurt dat vaak wat later op ongeveer 16-jarige leeftijd. Deze buitenzintuiglijke waarnemingsvormen manifesteren zich dan weer tijdens de juist al zo moeilijke puberleeftijd. Niet zelden gebeurt het dat, wanneer een kind dan niet geloofd wordt en als raar en afwijkend wordt beschouwd, het zich steeds dieper in zichzelf zal opsluiten en zal proberen te voorkomen een negatieve reactie te ontlokken. Hierdoor kan een kind in de puberjaren stagneren in zijn eigen ontwikkeling omdat iets dat een belangrijk deel van hem uitmaakt niet wordt geaccepteerd. Hierdoor kan het kind zich gaan verwijderen van zichzelf. Misschien verliest het zich in blowen dat voor gevoelige kinderen erg link is om te doen. De verwarring rond de extra waarnemingsvormen zal hierdoor groeien. Dit is het moment waarop die buitenzintuiglijke waarnemingen en de extra ballast die het heeft om met die gevoeligheid te kampen en de extra impulsen die dus verwerkt moeten worden iemand verward maken. Niet zelden raken ze hierdoor in aanraking met de psychiatrie. Het allermooiste zou zijn als paranormaliteit meer en meer geaccepteerd wordt, ook in de psychische hulpverlening, waardoor het bestrijden van de verwarring breder opgelost kan worden. Enerzijds door de problemen op reguliere wijze op te lossen maar anderzijds door aandacht te besteden aan het leren omgaan met de buitenzintuiglijke waarnemingen die een rol kunnen spelen. Regelmatig ontvangen we e-mail van mensen die psychisch in de knel zijn geraakt, opgenomen zijn of zijn geweest of medicijnen gebruiken. Deze mensen hebben vaak het idee dat ze een paranormale gave hebben. Omdat dit onderdeel kan uitmaken van verwarring wordt dit in sommige gevallen ten onrechte als paranormale gave gezien. Dat wil niet zeggen dat er geen paranormale gave aan ten grondslag kan liggen. Ik denk dat iemand die door een psychotische episode overvallen raakt, door de visuele en auditieve hallucinaties die hier vaak bij komen kijken, denkt dat dit te maken heeft met paranormaal zijn en dat het op een dergelijk moment weinig met paranormaliteit te maken heeft. Hoe je het ook wendt of keert, wanneer er eenmaal van verwarde gedachten en verlies van realiteitszin sprake is maakt het niet meer zo veel uit waardoor dat eventueel gekomen is. Het belangrijkste is dan om de psychotische episode te bestrijden met daarvoor aangewezen medicijnen en psychiatrische hulp. In een latere instantie is het natuurlijk wel het beste om, als er een paranormale begaafdheid aan ten grondslag ligt, dit in kaart te brengen en er begeleiding in te zoeken. Kijk op onze pagina onder paranormale hulp voor tips bij het succesvol zoeken van een hulpverlener. © Stichting Paranormaal Adviespunt |
||
|
|
||